Tags

Ὁ Θεὸς εἶναι τὸ Ὕψιστον ἀγαθὸν καὶ ἡ ἀνέκφραστος ὡραιότης. Ἐντεῦθεν καθίσταται καὶ τὸ ὄντως ἐφετόν. Αἱ ἐρχόμεναι δὲ διὰ τῆς λατρείας αὐτοῦ εὶς ἐπαφὴν μετ’ αὐτοῦ λογικαὶ ὑπάρξεις ὅσῳ περισσότερον ἐπιγινώσκουσιν αὐτόν, τοσούτῳ καὶ καταθέλγονται ὑπὸ τῆς μεγαλειότητος Αὐτοῦ, τοσούτῳ καὶ προσκολλῶνται περισσότερον εἰς Αὐτόν, ἀποσπώμενοι τῆς ματαιότητος τῶν ἐγκοσμίων καὶ «κατατρυφῶντες τοῦ Κυρίου». Καθιστάμενοι δ’ οὕτως οἱ φέροντες φθαρτὴν σάρκα ἄνθρωποι μιμηταὶ τῶν ἀσωμάτων Ἀγγέλων, τῶν συνυμνούντων ἀσιγήτως τὸν Θεόν, προγεύονται ἀπὸ τῆς παρούσης ζωῆς τῶν θελγήτρων τῆς μελλούσης μακαριότητος. Καὶ παραδίδοντες τὰς καρδίας αὐτῶν, ὅπως καταστῶσιν αὗται θυσιαστήρια καὶ κατοικητήρια Ἐκείνου, αἰσθάνονται έντὸς ὀλίγου αὐτὰς ἀποκαθαιρομένας καὶ ἐξαγιαζομένας, καὶ ἑαυτοὺς ἐπὶ μᾶλλον φλεγομένους ὑπὸ τοῦ θείου ἔρωτος καὶ μεταβαλλομένους εἰς ἀφιερωμένας ἐξ ὁλοκλήρου πρὸς τὸν Θεὸν ὑπάρξεις. Μόνον δὲ τότε καὶ ἡ λατρεία τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸν Θεὸν καθίσταται εἰλικρινὴς καὶ πράγματι εὐάρεστος ἐνώπιόν Του.

 
Ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξον Λατρείαν μας
Παν. Ν. Τρεμπέλας

Ἔκδοσις Ἀδελφότητος Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ»
Ἔκδοσις τρίτη
Ἀθῆναι 1978