Tags

 

IΕΡΑ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΤΗΣ
ΠΑΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ

ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΝΩΤΕΡΟΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΟΙΣ
ΜΑΘΗΤΕΥΟΥΣΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

ΥΠΟ
Α. ΔΙΟΜΗΔΟΥΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Δ. Φ. καὶ καθηγητοῦ τῆς Θεολογίας ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ
καὶ τῇ Ἐκκλησιαστικῇ Ριζαρείῳ Σχολῇ.

Ἐγκρίσει τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ συστάσει
τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας.

ΕΚΔΟΣΙΣ ΝΕΩΤΑΤΗ

ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ

ΕΚ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ «Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ»
1892

Τῷ ἀναγνώστῃ.

Ἀναλαβὼν ἀπὸ τινος χρόνου τὴν θρησκευτικὴν διδασκαλίαν ἔν τινι ἐνταῦθα ἐκπαιδευτηρίῳ, συνέταξα χάριν τῶν μαθητῶν μου τὴν παροῦσαν Ἱερὰν Ἱστορίαν, ἢν ἐκδίδω εἰς φῶς, διότι ἴσως καὶ εἰς ἄλλους μάλιστα ἐν ἀνωτέροις ἐκπαιδευτηρίοις διδάσκοντας δύναται νὰ φανῇ κατάλληλος πρὸς διδασκαλίαν τοῦ μαθήματος τούτου.

Ἐπειδὴ γράφων εἶχον ὑπ’ ὄψιν μαθητὰς μὴ προωρισμένους νὰ γίνωσι θεολόγοι, παρέλειψα πολλὰς λεπτομερείας, ἂς ἐθεώρησα δι’ αὐτοὺς περιττάς, περιορισθεὶς ν’ ἀναφέρω μόνον τὰ κυριώτερα γεγονότα. Ἐπειδὴ δὲ νομίζω, ὅτι τὸ κυριώτερον μέρος τῆς Ἱερᾶς Ἱστορίας εἶναι ἡ διδασκαλία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ θείου τῆς ἡμετέρας θρησκείας θεμελιωτοῦ, ἐξέτεινα πλειότερον ἢ ὡς σύνηθες τὸ μέρος τοῦτο, ζητήσας νὰ δώσω ὅσον τὸ δυνατὸν ἀκριβεστέραν καὶ πληρεστέραν ἔκθεσιν αὐτῆς, ἀκολουθῶν πιστῶς αὐτὰ τὰ ἱερὰ τῶν εὐαγγελίων κείμενα. Διὰ ταῦτα τὴν ἱστορίαν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ τὸ ἱστορικὸν μέρος τῆς Καινῆς Διαθήκης ἐξέθηκα ὡς οἶόν τε συντόμως. Κατ’ ἐμὲ κριτὴν πρὸ πάντων ὁ διδάσκων τὴν Ἱερὰν Ἱστορίαν πρέπει νὰ σπουδάσῃ νὰ ἐντυπώσῃ εἰς τὸν νοῦν καὶ τὴν καρδίαν τοῦ μαθητοῦ τὴν ὑψηλὴν καὶ θαυμασίαν διδασκαλίαν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἤτις θέλει χρησιμεύσει αὐτῷ δι’ ὅλου τοῦ βίου ὡς κανὼν καὶ ὁδηγὸς εἰς τὴν εὐσέβειαν καὶ τὴν ἀρετήν. Ὅταν τοῦτο κατορθώσῃ, κατώρθωσε τὸ πᾶν. Οὕτω δὲ μόνον νομίζω, δύναται καὶ τὸ μάθημα τοῦτο, τοῦ ὁποίου ἕνεκα τῆς συνήθως κακῶς γινομένης διδασκαλίας κινδυνεύει νὰ παραγνωρισθῇ ἡ μεγάλη χρησιμότης, νὰ ἀποδειχθῇ ὠφελιμώτατον πρὸς θρησκευτικὴν καὶ ἠθικὴν μόρφωσιν τῶν νέων. Ἂν ἐπέτυχον τοῦ σκοποῦ ἢ οὔ, ἂς κρίνωσιν οἱ δυνάμενοι νὰ κρίνωσιν.

Ἡ παροῦσα νεωτάτη ἔκδοσις δὲν ὑπέστη οὐδεμίαν οὐσιώδη μεταβολήν.

Α. ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ

ΙΕΡΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ἡ Ἱερὰ Ἱστορία

Ἡ Ἱερὰ Ἱστορία εἶναι ἡ ἱστορία τῆς ἐμφανίσεως εἰς τὸν κόσμον τῆς ἀληθοῦς ἤτοι τῆς χριστιανικῆς θρησκείας. Ἡ χριστιανικὴ αὕτη θρησκεία ἔχει μὲν ὡς κύριον αὐτῆς ἱδρυτὴν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὴν ὁδὸν εἰς τοῦτον προπαρεσκεύασαν αἰῶνας πρὸ τῆς ἐλεύσεώς του οἱ πατριάρχαι τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ἐξ οὗ ἐξῆλθε καὶ αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ οἱ λοιποὶ ἱεροὶ καὶ θεόπνευστοι ἄνδρες, οἱ ἀποσταλέντες παρὰ Θεοῦ πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον, ἵνα ὁδηγήσωσιν αὐτὸν εἰς τὴν ἀληθῆ θρησκείαν. Ἡ φανέρωσις ἢ ἀποκάλυψις τῆς ἀληθοῦς ταύτης θρησκείας δὲν ἔγεινε δηλ. διὰ μιᾶς, ἀλλὰ κατὰ μικρόν. Ἄρχεται μὲν ἀπὸ τῶν πατριαρχῶν, τελειοποιεῖται δὲ ἐν μέρει μετὰ ταῦτα διὰ τοῦ Μωϋσέως και τῶν προφητῶν ἕως οὗ φθάνει εἰς τὴν τελείαν αὑτῆς συμπλήρωσιν ἐν τῷ Ἰησοῦ Χριστῷ. Ἡ ἱστορία τῶν πράξεων καὶ τῆς διδασκαλίας τῶν πατριαρχῶν, τοῦ Μωϋσέως, τῶν προφητῶν καὶ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἥτις εἶναι συνάμα ὁλόκληρος σχεδὸν ἡ ἱστορία τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, τοῦ λεγομένου καὶ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἡ ἱερὰ ἱστορία. Καὶ τὰ μὲν περὶ τῶν πατριαρχῶν καὶ τοῦ Μωϋσέως καὶ τῶν λοιπῶν προφητῶν εὑρίσκομεν εἰς τὰ ἱερὰ βιβλία, ἅτινα Παλαιὰν Διαθήκην 1 καλοῦμεν, τὰ δὲ περὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἀποστόλων εἰς τὰ συγγράμματα τὰ ἀποτελοῦντα τὴν Καινὴν Διαθήκην. Κατὰ ταῦτα καὶ τὴν Ἱερὰν Ἱστορίαν δυνάμεθα νὰ διαιρέσωμεν εἰς δύο μέρη, εἰς τὴν Ἱστορίαν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ εἰς τὴν Ἱστορίαν τῆς Καινῆς Διαθήκης.

1. Διαθήκης βιβλία ὠνομάσθησαν τὰ βιβλία ταῦτα, διότι ἡ θρησκεία ἐν αὐτοῖς θεωρεῖται ὡς συνθήκη τις καὶ συμφωνία μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων. Ὁ Θεὸς ἐξεδήλωσε διὰ τοῦ Μωϋσέως τοῖς Ἰσραηλίταις τὸ ἅγιον αὐτοῦ θέλημα καὶ ἀπηγγέλθῃ νὰ θεωρῇ καὶ ἀγαπᾷ αὐτοὺς ὡς τὸν ἐκλεκτὸν λαόν του, ἐκεῖνοι δὲ ἀνέλαβον τὴν ὑποχρέωσιν καὶ ὑπεσχέθησαν νὰ τηρῶσι τὴς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ (Ἐξόδ. κδ’, 7). Παλαιὰ Διαθήκη σημαίνει λοιπὸν παλαιὰν θρησκείαν, τὴν διὰ τοῦ Μωϋσέως δοθεῖσαν. Κατ’ ἀντίθεσιν δὲ πρὸς αὐτὴν ἐκλήθη ἡ θρησκεία ἡ συμπληρώσασα ἐκείνην, καὶ διδαχθεῖσα διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ Καινὴ δηλ. Νέα Διαθήκη. Τὰ ἱερὰ βιβλία τῆς Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης ἐγράφησαν παρ’ αὐτῶν τῶν θεοπνεύστων προφητῶν καὶ ἀποστόλων, καὶ καλοῦνται ὁμοῦ καὶ ἅγιαι Γραφαὶ ἢ ἁγία Γραφή.

 
Ἱερὰ ἱστορία τῆς Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης
ὑπὸ Ἀ. Διομήδους Κυριακοῦ

Ἐκ τοῦ τυπογραφείου «Ἡ Ὀρθοδοξία»
Ἐν Ἀθήναις 1892