Tags

Ὁ Ἀβραὰμ εἶναι ἐκεῖνος, ἐξ οὗ κατάγονται οἱ Ἑβραῖοι, ὁ πρῶτος αὐτῶν πατριάρχης ἢ γενάρχης. Τὸ πρῶτον κατώκει ἐν Χαλδαίᾳ ἢ Μεσοποταμία, γεννηθεὶς ἐκ γονέων εἰδωλολατρῶν. Ἡ εἰδωλολατρία εἶχε τότε κατακλύσει τὴν γῆν, ἡ δὲ λατρεία τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ἠγνοεῖτο σχεδὸν ἐντελῶς. Ἀλλ’ ὁ Θεὸς θέλων νὰ εἰσαγάγῃ τὴν ἀληθῆ θρησκείαν μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων καὶ νὰ ἀπαλλάξῃ αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ σκότους τῆς εἰδωλολατρίας ἐφώτισε τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν ὡδήγησεν εἰς τὸ νὰ γνωρίση τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν, δι’ αὐτοῦ δὲ ἔμελλεν ἡ ἀληθὴς αὕτη θεογνωσία ἐγκαθιδρυομένη ἐν τῷ λαῷ τῷ ἀπ’ αὐτοῦ μέλλοντι νὰ σχηματισθῇ νὰ διαδοθῇ ποτε ἐξ αὐτοῦ εἰς ἅπαντα τὸν κόσμον. Ὁ Ἀβραὰμ ἐπιγνοὺς τὸν ἀληθινὸν Θεόν, ἐγκατέλιπε τοὺς γονεῖς αὐτοῦ καὶ συγγενεῖς, καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν Χαναὰν ἢ τὴν Παλαιστίνην μετὰ τῆς γυναικός του Σάρρας καὶ τοῦ ἀνεψιοῦ Λὼτ καὶ τῶν δούλων καὶ ποιμνίων του, ἐγκατέστη ἐν αὐτῇ. Ὁ Λὼτ μετὰ ταῦτα ἐξελέξατο ὡς τόπον διαμονῆς του τὰ περίχωρα τοῦ Ἰορδάνου ἐν Ἰουδαίᾳ, τὰς πόλεις Σόδομα καὶ Γόμορα περὶ τὴν μετὰ ταῦτα Νεκρὰν κληθεῖσαν θάλασσαν. Ὁ Ἀβραὰμ ἦτο πλούσιος ποιμὴν καὶ τοσοῦτον ἰσχυρός, ὥστε ὅτε ἔμαθεν ὅτι ὁ ἀνεψιός του Λὼτ ἠχμαλωτίσθη ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων, ἦλθε πρὸς αὐτὸν μετὰ 318 ἀνδρῶν καὶ νικήσας τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Λώτ, ἠλευθέρωσεν αὐτόν, ἐτιμήθη δὲ μεγάλως ὑπὸ τοῦ βασιλέως τῶν Σοδόμων καὶ τοῦ βασιλέως τῆς Σαλὴμ Μελχισεδέκ. Ἡ πίστις τοῦ Ἀβραὰμ πρὸς τὸν Θεὸν ἐδείχθη εὶς δύο περιστάσεις, πρῶτον, ὅτε στείρας οὔσης τῆς συζύγου του Σάρρας καὶ ἐν λίαν προβεβηκυίᾳ ἡλικίᾳ, παρακαλέσας τὸν Θεόν, ἐπίστευσεν ὅτι θὰ ἀποκτήσῃ υἱόν, ὅπερ καὶ ἐγένετο, διότι ἡ Σάρρα ἐννενηκοντούτις ἐγέννησε αὐτῷ τὸν Ἰσαὰκ καὶ δεύτερον, ὅτε κατὰ διαταγὴν τοῦ Θεοῦ, καθὼς λέγει ἡ Γραφή, δὲν ἐδίστασε νὰ ἀποφασίσῃ νὰ προσφέρῃ εἰς τὸν Θεὸν τὸν μονογενῆ του υἱὸν Ἰσαὰκ ἀπὸ τῆς ἐκτελέσεως τῆς ὁποίας ὅμως πράξεως ἐμποδίσθη παρ’ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ, σφαγιάσας ἀντὶ τοῦ υἱοῦ του κριὸν ἐκεῖ που παρατυχόντα. Ἔκτοτε αἱ ἀνθρωποθυσίαι, αἵτινες παρὰ τοῖς ἄλλοις ἀρχαίοις λαοῖς ἦσαν συνήθεις, δὲν ἐπετρέποντο μεταξὺ τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἀβραάμ, μόνων δὲ κριῶν καὶ ἐν γένει ζώων θυσίαι ἔμειναν παρ’ αὐτοῖς ἐν χρήσει. Διὰ τὴν σταθερὰν πίστιν του πρὸς τὸν Θεὸν ἔλαβεν ὁ Ἀβραὰμ παρὰ Θεοῦ τὴν ἐπαγγελίαν, ὅτι ἐν τῷ σπέρματι αὐτοῦ, δηλαδὴ διὰ τῶν ἀπογόνων του, ἔμελλον νὰ εὐλογηθῶσι πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς. Πράγματι δὲ ὁ Ἰησοῦς Χριστός, δι’ οὗ ἀληθὴς θεογνωσία διεδόθη εἰς ὅλα τὰ ἔθνη, ἐφάνη ἐν τῷ ἀπὸ τοῦ Ἀβραὰμ καταγομένῳ λαῷ. Ἐν Σοδόμοις καὶ Γομόροις, ὅπου κατῴκει ὁ Λώτ, ἡ διαφθορὰ τοσοῦτον ἐκορυφώθη, ὥστε ὁ Θεὸς πρὸς τιμωρίαν τῶν κατοίκων αὐτῶν ῥίψας πῦρ ἐξ οὐρανοῦ, κατέκαυσε τὰς πόλεις ταύτας καὶ μόνος ὁ Λὼτ μετὰ τῶν θυγατέρων του ἐσώθη ἀπ’ αὐτῶν. Ὁ Ἀβραὰμ ἤκμασε περὶ τὸ 2200 ἔτος π. Χ.

 
Ἱερὰ ἱστορία τῆς Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης
ὑπὸ Ἀ. Διομήδους Κυριακοῦ

Ἐκ τοῦ τυπογραφείου «Ἡ Ὀρθοδοξία»
Ἐν Ἀθήναις 1892