Tags

Μετὰ τὸν Ἀβραὰμ ὡς πατριάρχην ἑαυτῶν ἐθεώρουν καὶ ἐκάλουν οἱ Ἑβραῖοι τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ἰσαὰκ καὶ τὸν τούτου υἱὸν Ἰακώβ. Ὁ Ἰσαὰκ ἠκολούθησε τοῖς ἴχνεσι τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐλάτρευσε καὶ αὐτὸς τὸν ἀληθινὸν Θεόν. Ἔλαβε δὲ εἰς γυναῖκα τὴν Ῥεβέκκαν, τὴν θυγατέρα Βαθουήλ, υἱοῦ Ναχὼρ ἀδελφοῦ τοῦ Ἀβραάμ, κατοικοῦντος ἐν τῇ πόλει τῆς Μεσοποταμίας Ναχώρ. Ἐκ τῆς Ῥεβέκκας ταύτης ἔσχε δύο υἱοὺς τὸν Ἠσαῦ καὶ τὸν Ἰακώβ. Ὁ Ἠσαῦ ἤσκει τὸ ἔργον τοῦ θηρευτοῦ, ἦτο δὲ ἐμπαθὴς καὶ δὲν ἐκράτει τῶν ἐπιθυμιῶν αὐτοῦ. Ἐλθὼν ποτε ἀπὸ θήρας καὶ κατατρυχόμενος ὑπὸ τῆς πείνης, ἐπώλησε τῷ νεωτέρῳ αὐτοῦ ἀδελφοῦ Ἰακὼβ τὰ πρωτοτοκεῖα αὐτοῦ ἀντὶ εὐτελοῦς τροφῆς, ἢν ἔδωκεν αὐτῷ οὗτος! Ὁ κακὸς χαρακτὴρ τοῦ Ἠσαῦ ἐφάνη καὶ διότι ἔλαβε γυναῖκα οὐχὶ ἐκ τῶν ὁμοφύλων του ἐν Μεσοποταμίᾳ, ἀλλ’ ἐκ τῶ ἀσεβῶν καὶ λίαν διεφθαρμένων Χαναναίων. Ὁ Ἰακὼβ ἦτο ἐναρετώτερος. Ἡ ἀρετὴ ὅμως τῶν πατριαρχῶν τούτων δὲν πρέπει νὰ μετρῆται μὲ τὸ τέλειον μέτρον τῆς χριστιανικῆς ἡθικῆς. Ὁ Ἰακὼβ δὲν ἐδίστασε πειθόμενος εἰς τὰς συμβουλὰς τῆς μητρός του, Ῥεβέκκας δι’ ἀπάτης νὰ λάβῃ τὴν εὐλογίαν τοῦ γέροντος καὶ τυφλοῦ πατρός του Ἰσαάκ, τὴν ἀνήκουσαν εἰς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Ἠσαῦ. Βλέπων δηλαδὴ ὁ Ἰσαὰκ ὅτι ἐγήρασε καὶ ὅτι ἤγγιζον αἱ ἡμέραι τοῦ θανάτου του, προσεκάλεσε τὸν Ἠσαῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ, Τέκνον μου, ὕπαγε, θήρευσον καλόν τι θήρευμα καὶ παρασκεύασον αὐτὸ νὰ φάγω, ὅπως γνωρίζεις, ὅτι ἐπιθυμῶ, ἵνα σὲ εὐλογήσω πρὶν ἀποθάνω. Ἀλλ’ ἐνῷ ὁ Ἠσαῦ μετέβη εὶς τὴν θήραν, ἡ Ῥεββέκα ἥτις εἶχεν ἀκούσει τὴν ἐντολὴν τοῦ Ἰσαάκ, παρήγγειλε τῷ Ἰακὼβ νὰ φέρῃ ἐκ τοῦ ποιμνίου του (διότι ἦτο ποιμὴν) δύο ἐρίφια, τὰ ὁποῖα ἀφοῦ ἔσφαξεν, ἠτοίμασε διὰ τὸν Ἰσαάκ. Ἐνδύσασα δὲ τὸν Ἰακὼβ διὰ τῶν ἐνδυμάτων τοῦ Ἠσαῦ καὶ καλύψασα τὰς χεῖρας του διὰ τῶν δερμάτων τῶν ἐριφίων οὕτως, ὥτε ἐὰν ἤθελε τὸν ψηλαφήσει ὁ Ἰσαὰκ νὰ βεβαιωθῇ, ὅτι ἦτο ὁ Ἠσαῦ, ὅστις ἦτο λίαν δασύς, ἐνῶ ὁ Ἰακὼβ ἦτο λεῖος, ἔδωκε τῷ Ἰακὼβ ἵνα προσφέρῃ εἰς τὸν πατέρα του τὰς τροφάς. Ὁ Ἰσαὰκ ἠρώτησε, τίς εἶναι ὁ προσφέρων τὰς τροφάς; Ὅτε δὲ ὁ Ἰακὼβ ἀπήντησεν, Ὁ Ἰσαάκ, ἐκάλεσεν αὐτὸν πλησίον καὶ ἐψηλάφισε αὐτόν, εἶπε δέ, Ἡ μὲν φωνή, φωνή Ἰακώβ, αἱ δὲ χεῖρες, χεῖρες Ἠσαῦ. Ἀλλ’ ὅμως ηὐλόγησεν αὐτόν. Μετὰ ταῦτα ἦλθεν ἀπὸ τῆς θήρας καὶ ὁ Ἠσαῦ, ἀλλ’ ὅτε παρέθηκε τῷ Ἰσαὰκ νὰ φάγῃ, ἐφανέρωσεν οὖτος αὐτῷ τὴν ἀπάτην τοῦ Ἰακώβ. Ἕκτοτε ὀργισθεὶς ὁ Ἠσαῦ ἐζήτει νὰ φονεύσῃ τὸν Ἰακώβ. Διὰ τοῦτο συμβουλῇ τῆς Ῥεβέκκας ἀπῆλθεν ὁ Ἰακὼβ εἰς Μεσοποταμίαν πρὸς τοὺς ἐκεῖ συγγενεῖς του. Ὁ Ἰσαὰκ ἀπέθανε περὶ τὸ 2050 π. Χ.

Τὸν πρὸς Θεὸν φόβον τοῦ Ἰακώβ, καθ’ ὂν ὑπερτέρει τοῦ Ἠσαῦ, δεικνύει τὸ ὄνειρον, τὸ ὁποῖον εἶδε καθ’ ὀδόν. Ἐνῷ δηλαδὴ εὑρίσκετο ἀκόμη εἰς Χαναὰν κοιμηθεὶς ἔν τινι τόπῳ, εἶδε κατ’ ὄναρ κλίμακα τινα, ἥτις ἐστηρίζετο μὲν ἐπὶ τῆς γῆς, ὑψοῦτο δὲ μέχρι τοῦ οὐρανοῦ. Ἐπ’ αὐτῆς δὲ ἀνέβαινον καὶ κατέβαινον οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ. Ἤκουσε δὲ καὶ φωνὴν λέγουσαν αὐτῷ: Ἡ γῆ, ἐφ’ ἧς κεῖσαι, θὰ δοθῇ σοὶ καὶ τοῖς ἀπογόνοις σου, διὰ σοῦ δὲ καὶ τοῦ σπέρματός σου θὰ εὐλογηθῶσι πάντα τὰ ἔθνη. Ἀφυπνώσας ὁ Ἰακώβ, πλήρης συγκινήσεως, ἀνέκραξε: Πόσον φοβερὸς εἶναι ὁ τόπος οὗτος! Εἶναι βεβαίως οἶκος Θεοῦ ἐνταῦθα καὶ αὔτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ. Καὶ λαβὼν τὸν λίθον, ἐφ’ οὗ εἶχε κατακλίνει τὴν κεφαλήν του, ἔστησεν αὐτὸν εἰς μνημεῖον ἐπὶ τοῦ τόπου ἐκείνου καὶ ηὐχήθη ὅτι ἐὰν ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τῆς Μεσοποταμίας, ἔμελλε νὰ κτίσῃ ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ νὰ προσφέρῃ θυσίας τῷ Θεῷ. Εἰς Μεσοποταμίαν ἦλθε πρὸς τὸν Λάβαν τὸν ἀδελφὸν τῆς μητρός του κατοικοῦντα ἐν Χαρράν. Οὗτος εἶχε δύο θυγατέρας, τὴν μὲν πρεσβυτέραν Λείαν, πάσχουσαν τοὺς ὀφθαλμούς, τὴν δὲ νεωτέραν καὶ ὡραιοτέραν Ῥαχήλ. Τὴν Ῥαχὴλ ταύτην ζητεῖ εἰς γυναῖκα ὁ Ἰακώβ, δεχθεὶς ὅρον νὰ ὑπηρετήσῃ ἐν τοῖς ποιμνίοις τοῦ Λάβαν, χάριν αὐτῆς ἑπτὰ ὅλα ἔτη. Ἀλλὰ μετὰ τὰ ἑπτὰ ἔτη ἀντ’ αὐτῆς δίδει ὁ Λάβαν αὐτῷ τὴν Λείαν, ὑποχρεοῖ δ’ αὐτὸν νὰ ὑπηρετήσῃ ἕτερα ἑπτὰ ἔτη, ἵνα λάβῃ καὶ τὴν Ῥαχήλ. Ἀφοῦ δὲ καὶ ταύτην ἔλαβεν ἐπανῆλθε πρὸς τοὺς γονεῖς αὐτοῦ. Φοβούμενος δὲ μὴ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἠσαῦ ἐξακολουθῇ πνέον μένεα κατ’ αὐτοῦ, προπέμψας πλούσια δῶρα, ἐζήτησε νὰ ἐξευμενίσῃ αὐτόν. Ἀλλ’ ὁ Ἠσαῦ μὴ μνησικακῷν πλέον, ὑπεδέχθη αὐτὸν ἀδελφικῶς. Ὁ Ἰακὼβ ἀπέκτησε δώδεκα υἱοὺς ἕξ μὲν ἐκ τῆς Λείας, τὸν Ῥουβήμ, τὸν Συμεών, τὸν Λευΐ, τὸν Ἰούδαν, τὸν Ἰσάχαρ, τὸν Ζαβουλών, δύο δὲ ἐκ τῆς Ῥαχὴλ τὸν Ἰωσὴφ καὶ τὸν Βενιαμὶν καὶ τέσσαρας ἐκ τῶν δούλων του τὸν Δάν, τὸν Νεφθαλείμ, τὸν Γὰθ καὶ τὸν Ἀσήρ. Ἐκ τούτων προῆλθον αἱ δώδεκα φυλαὶ τοῦ Ἰσραήλ. Ὁ Ἰακὼβ ἐπεκλήθη καὶ Ἰσραὴλ (ὅπερ σημαίνει μετὰ τοῦ Θεοῦ παλαίσας). Διὰ τοῦτο οἱ ἀπόγονοι αὐτοῦ ἐκλήθησαν Ἰσραηλῖται.

 
Ἱερὰ ἱστορία τῆς Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης
ὑπὸ Ἀ. Διομήδους Κυριακοῦ

Ἐκ τοῦ τυπογραφείου «Ἡ Ὀρθοδοξία»
Ἐν Ἀθήναις 1892