Tags

Ὁ Ἰωσὴφ ὑπῆρξεν ὁ ἀγαπητότατος υἱὸς τοῦ Ἰακώβ, εἰς δεῖγμα δὲ τῆς πρὸς αὐτὸν ἰδιαζούσης ἀγάπης του, εἶχε δώσει αὐτῷ καὶ ποικιλόχρουν τι ἔνδυμα. Ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἐφθονεῖτο παρὰ τῶν ἀδελφῶν του. Ὁ φθόνος οὗτος ηὔξησεν, ἀφ’ οὗ ὁ Ἰωσὴφ διηγήθη αὐτοῖς ἐνύπνια τινα, ἅπερ προεδήλου, ὅτι ἔμελλε ποτε νὰ γίνῃ πάντων ἀνώτερος. Εἶχε δηλαδὴ ἰδεῖ καθ’ ὕπνον, ὅτι ἔν τινι πεδιάδι ἕδενον αὐτὸς τε καὶ οἱ ἀδελφοί του δεμάτια καὶ ὅτι τὸ μὲν δεμάτιόν του ἵστατο ὄρθιον, τὰ δὲ ἐκείνων πέριξ αὐτοῦ κείμενα προσεκύνουν τὸ αὐτοῦ. Ἄλλοτε πάλιν εἶδεν, ὅτι ὁ ἥλιος, ἡ σελήνη καὶ οἱ ἀστέρες πεσόντες προσεκύνουν αὐτόν. Διὰ ταῦτα ὄτε ποτὲ εἶδον αὐτὸν οἱ ἀδελφοί του ἐρχόμενον εἰς τὰ ποίμνιά των, τὰ ὁποῖα ἐφύλαττον, πεμπόμενον παρὰ τοῦ πατρός των, ἵνα μάθῃ κατ’ αὐτούς, ἐσκέφθησαν νὰ φονεύσωσιν αὐτόν, ἵνα ἀπαλλαγῶσιν αὐτοῦ. Ἤθελον δὲ ἐκτελέσῃ τὴν ἀπάνθρωπον βουλήν των, ἐὰν ὁ Ῥουβὴμ δὲν ἔπειθεν αὐτοὺς νὰ ρίψωσιν αὐτὸν μᾶλλον εἰς λάκκον τινά, ἐπειδὴ δὲ τυχαίως διήρχοντο ἐκεῖθεν ἔμποροι τινες Ἰσμαηλῖται τῇ συμβουλῇ τοῦ Ἰούδα ἐπώλησαν αὐτὸν αὐτοῖς. Χρίσαντες δὲ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ δι’ αἵματος ἐριφίου, ἀπέστειλαν αὐτὸ πρὸς τὸν πατέρα των, εἰπόντες ὅτι θηρίον κατέφαγεν αὐτόν. Ὁ Ἰακὼβ ταῦτα μαθὼν ἐπένθησε βαθέως τὸν θάνατον τοῦ προσφιλοῦς του υἱοῦ. Θηρίον κακὸν ἔλεγεν, ἔφαγε τὸν Ἰωσήφ!

Οἱ Ἰσμαηλῖται ἔμποροι ἀγαγόντες τὸν Ἰωσὴφ εἰς Αἴγυπτον, ἐπώλησαν αὐτὸν εἰς τινα Πεντεφρήν, ἀξίωμα τι παρὰ τῷ βασιλεῖ Φαραὼ κατέχοντα, τούτου δὲ διὰ τὴν ἀρετήν του ἐκέρδησεν ὁ Ἰωσὴφ ταχέως τὴν ἰδιαιτέραν εὔνοιαν. Ἀλλ’ ἡ διεφθαρμένη αὐτοῦ γυνή, διότι ὁ Ἰωσὴφ ἀνθίστατο εἰς τὰς πονηρὰς αὐτῆς ἐπιθυμίας, συκοφαντεῖ αὐτὸν παρὰ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς, ὅστις πιστεύσας αὐτῇ, ἔρριψεν αὐτὸν εἰς τὴν φυλακήν. Ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ φυλακῇ ὑπῆρχον ὁ ἀρχιοινοχόος καὶ ἀρχισιτοποιὸς τοῦ Φαραώ. Οἱ δύο δὲ οὗτοι εἶδον ἐνύπνια, ὁ μὲν πρῶτος ὅτι εἶχεν εἰς χεῖρας του τρία κλίματα πλήρη σταφυλῶν, τὰς ὁποίας θλίψας ἠτοίμασεν οἶνον, τὸν ὁποῖον προσέφερε πάλιν τῷ βασιλεῖ, ὁ δὲ ὅτι εἶχεν ἐπὶ κεφαλῆς τρία κάνιστρα, ὧν τὸ ἐπάνω πλῆρες πραγμάτων ἐξ ὧν προσέφερε τῷ βασιλεῖ, τὰ δὲ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ἐρχόμενα κατέτρωγον αὐτά. Τὰ ἐνύπνια ταῦτα ἐξήγησεν οὕτως ὁ Ἰωσήφ. Ὁ μὲν ἀρχιοινοχόος ἔμελλε μετὰ τρεῖς ἡμέρας νὰ ἀποκαταστῇ πάλιν εἰς τὸ πρῶτον ἀξίωμά του, ὁ δὲ ἀρχισιτοποιὸς ἔμελλε μετὰ τρεῖς ἡμέρας νὰ ἀποκεφαλισθῇ, τὰ δὲ ὄρνεα ἔμελλον νὰ ἔρχωνται νὰ κατατρώγωσι τὰς σάρκας του. Ταῦτα δὲ καὶ ἐγένοντο. Εἰς μάτην εἶχε παρακαλέσει ὁ Ἰωσὴφ τὸν ἀρχιοινοχόον ἐν τῇ εὐτυχίᾳ του νὰ μνησθῇ καὶ αὐτοῦ καὶ νὰ μεριμνήσῃ καὶ περὶ τῆς ἀπελευθερώσεώς του. Τότε ἐπελάθετο ἐντελῶς αὐτοῦ. Ἀλλὰ δύο ἔτη μετὰ ταῦτα εἶδε καὶ ὁ Φαραὼ ἐνύπνιον τι. Εἶδε δηλαδὴ ὅτι ἑπτὰ παχεῖαι βόες ἀνέβαινον ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ Νείλου, κατόπιν δὲ αὐτῶν ἤρχοντο ἕτεραι ἑπτὰ, ἀλλ’ ἰσχναὶ βόες, αἵτινες κατέφαγον τὰς παχείας. Ὁμοίως εἶδεν, ὅτι ἀνεβλάστησαν ἑπτὰ στάχυες καλοί, ἀλλὰ τούτους κατέπιον ἄλλαι ἑπτὰ στάχυες μετὰ ταῦτα ἀναφανέντες λεπτοὶ καὶ ξηροί. Οὐδεὶς τῶν σοφῶν τοῦ Φαραὼ ἠδύνατο νὰ ἐξηγήσῃ τὸ ὄνειρον τοῦτο. Τότε ὁ ἀρχιοινοχόος ἐνθυμηθεὶς τὸν ἐν τῇ φυλακῇ Ἰωσήφ, διηγήθη τῷ Φαραῷ, πῶς ἡ ἐξήγησις τῶν ὀνείρων, ἅτινα εἶδον αὐτὸς τε καὶ ὁ ἀρχισιτοποιὸς ἐν τῇ φυλακῇ, ἡ παρὰ τοῦ Ἰωσὴφ γενομένη, ἀκριβέστατη ἐπηλήθευσε. Προσκαλεῖται λοιπὸν ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ τῆς φυλακῆς, ἐξήγησε δὲ οὕτως τὸ ἐνύπνιον τοῦ Φαραῶ. Αἱ ἑπτὰ παχεῖαι βόες καὶ οἱ ἑπτὰ παχεῖς στάχυες παρίστανον ἑπτὰ ἔτη ἀφθονίας, ἅτινα ἔμελλον τότε νὰ ἐπέλθωσιν, αἱ δὲ ἑπτὰ ἰσχναὶ βόες καὶ οἱ ἑπτὰ ἰσχνοὶ καὶ ξηροὶ στάχυες παρίστανον ἑπτὰ ἔτη σιτοδείας ἅτινα ἔμελλον νὰ ἀκολουθήσωσι μετὰ τὰ ἔτη τῆς ἀφθονίας. Διὰ τοῦτο συνεβούλευσε τῷ Φαραῷ κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀφθονίας νὰ πληρώσῃ τὰς ἀποθήκας τοῦ κράτους σίτου διὰ τὰ ἑπόμενα ἄγονα ἔτη. Ἡ ἐξήγησις αὔτη καὶ ἡ τῶν ἄλλων ὀνείρων ἐν τῇ φυλακῇ ἐποίησαν τοιαύτην ἐντύπωσιν τῷ Φαραῷ, ὥστε παρέσχεν αὐτῷ πᾶσαν τὴν ἑαυτοῦ εὔνοιαν, ἀνεβίβασε δὲ αὐτὸν εἰς τὸ μέγιστον ἀξίωμα τοῦ κράτους, ἀναθεὶς αὐτῷ τὴν φροντίδα τῆς συλλογῆς καὶ ἀποταμιεύσεως τῶν καρπῶν κατὰ τὰ ἔτη τῆς ἀφθονίας.

Ὅτε ἐπῆλθε καθὼς προεῖπεν ὁ Ἰωσήφ, ἡ σιτοδεία, ἥτις ἐπεξετάθη οὐ μόνον ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τὰς πέριξ χώρας, ἔπεμψεν ὁ Ἰακὼβ ἀπὸ τῆς Χαναὰν εἰς τὴν Αἴγυπτον, ὅπου ἐγνώσθη, ὅτι ὑπῆρχεν ἀποταμιευμένος σῖτος ἄφθονος, τοὺς υἱούς του, ἵνα ἀγοράσωσι σῖτον, κρατήσας μόνον τὸν Βενιαμὶν τὸν ὁμομήτριον ἀδελφὸν του Ἰωσήφ. Οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰακὼβ ἔρχονται πρὸς τὸν Ἰωσὴφ ὅστις ἀναγνωρίζει μὲν αὐτούς, ἀλλὰ ἀποκρύπτει τοῦτο ἀπ’ αὐτῶν, θέλων πρῶτον νὰ τιμωρήσῃ αὐτοὺς καὶ νὰ ἀναγκάσῃ ἵνα συναισθανθῶσι τὸ ἔγκλημα, ὅπερ διέπραξαν κατ’ αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο διέταξε πρῶτον νὰ φυλακίσωσιν αὐτοὺς ὡς δήθεν κατασκόπους τῆς χώρας, ἀλλ’ οὗτοι διαμαρτυρόμενοι ἐβεβαίουν ὅτι εἶναι εἰρηνικοὶ ἄνθρωποι, ὅτι ἦσαν δώδεκα ἀδελφοὶ καὶ ὅτι εἷς τούτων δὲν ὑπάρχει πλέον, ὁ δὲ ἄλλος ἐκρατήθη παρὰ τοῦ πατρός των. Ὅτε δὲ μὴ γνωρίζοντες, ὅτι ἐννοεῖ τὴν γλῶσσαν αὐτῶν ὁ Ἰωσήφ, εἶπον πρὸς ἀλλήλους, ὅτι ταῦτα πάντα πάσχομεν δι’ ὅσα ἐποιήσαμεν κατὰ τοῦ Ἰωσήφ, κατελήφθη οὗτος ὑπὸ τοιαύτης συγκινήσεως ὥστε μὴ δυνάμενος νὰ κρατήση τὰ δάκρυα ἀπεχώρησε καὶ ἔκλαυσε. Μετὰ ταῦτα κρατήσας τὸν Συμεὼν ὡς ὅμηρον ἀπέστειλε τοὺς λοιποὺς παραγγείλας νὰ φέρωσι πρὸς αὐτὸν καὶ τὸν ἄλλον ἀδελφόν των, τὸν Βενιαμίν. Διέταξε δὲ νὰ ἐνθέσωσι πρότερον εἰς τοὺς σάκκους των τὸ ἀργύριον ἑκάστου, τὸ ὁποῖον εἶχε φέρει διὰ τὸν σῖτον. Ὅτε ἐπέστρεψαν εἰς τὰ ἴδια καὶ ἤνοιξαν τοὺς σάκκους, μετ’ ἐκπλήξεως εἶδον ἐν αὐτοῖς τὸ ἀργύριον. Ὅτε δὲ μετ’ ὀλίγον καταναλώσαντες τὸν πρῶτον σῖτον, ἐπανῆλθον πάλιν πρὸς ἀγορὰν νέου σίτου εἰς Αἴγυπτον, ἔφερον καὶ τὸ πρῶτον ἐκεῖνο ἀργύριον ὁπίσω, ἤγαγον δὲ μετ’ αὐτῶν καὶ τὸν Βενιαμίν, τὸν ὁποῖον μετὰ μεγάλης δυσκολίας ἐπείσθη ὁ γέρων πατὴρ νὰ δώσῃ αὐτοῖς. Ἀρκεῖ ἔλεγεν, ὅτι ὁ μὲν Ἰωσὴφ ἀπέθανεν, ὁ δὲ Συμεὼν ἐκρατήθη εἰς Αἴγυπτον. Μὴ θέλετε νὰ μοὶ ἀφαιρέσητε καὶ τὸν Βενιαμίν. Ἔπρεπε δὲ νὰ ἐγγυηθῇ πρῶτον περὶ τῆς ζωῆς αὐτοῦ ὁ Ἰούδας, ἵνα ἀποφασίσῃ νὰ δώσῃ καὶ τὸν Βενιαμίν. Ὁ Ἰωσὴφ ἰδὼν τὸν Βενιαμὶν ἐδάκρυσε. Καὶ τὸ μὲν ἀργύριον ὅπερ ἐπέστρεψαν δὲν ἐδέχθη, προσεκάλεσε δὲ αὐτοὺς εἰς γεῦμα, τάξας αὐτοὺς κατὰ τὴν αὐτῶν ἡλικίαν ὅπερ ἐξέπληξεν αὐτούς. Ἔπειτα δὲ ἀφοῦ οἱ ὑπηρέται ἐγέμισαν τοὺς σάκκους σίτου καὶ κατὰ διαταγήν του ἐνέθηκαν εἰς αὐτοὺς πάλιν τὸ ἀντίτιμον τοῦ σίτου, ἀνεχώρησαν οἱ ἀδελφοὶ παραλαβόντες καὶ τὸν Συμεῶνα. Ἐν τῷ σάκκῳ τοῦ Βενιαμὶν ἐκτὸς τοῦ ἀντιτίμου διέταξεν ὁ Ἰωσὴφ νὰ ἐνθέσωσι καὶ τὸ ἀργυροῦν ποτήριον. Μετὰ δὲ τὴν ἀναχώρησίν των διέταξε νὰ καταδιώξωσιν αὐτοὺς καὶ νὰ ἐπαναγάγωσιν αὐτοὺς διὰ τῆς βίας, ἵνα τιμωρηθῶσιν ὡς κλέπται τοῦ ἀργυροῦ ποτηρίου. Ἐκεῖνοι τότε ἐμβρόντητοι γενόμενοι ὑπὸ φόβου, πιστεύοντες εἰς τὴν ἀθωότητά των, ὁμοφώνως εἶπον ὅτι ἐὰν ἤθελεν εὑρεθῆ παρ’ αὐτοῖς τὸ ποτήριον, εἶνε ἕτοιμοι νὰ γίνωσιν πάντες δοῦλοι, ὁ δὲ κλέψας αὐτὸ, νὰ θανατωθῇ. Ὁ Ἰωσὴφ ἤλεγξεν αὐτοὺς πικρῶς. Ἐπειδὴ δὲ τὸ ποτήριον εὑρέθη ἐν τῷ σάκκῳ τοῦ Βενιαμίν, εἶπεν, ὅτι τοῦτον μόνον θέλει νὰ κρατήσῃ ὡς δοῦλον ἐν Αἰγύπτῳ. Δύναται πᾶς τις νὰ φαντασθῇ ὁποία ὑπῆρξεν ἡ ἔκπληξις καὶ ἡ θλίψις, ἥτις κατέλαβε πάντας τοὺς ἀδελφούς, συλλογιζομένους μετὰ πόσης δυσκολίας ἀπέσπασαν τὸν Βενιαμὶν ἀπὸ τοῦ πατρός των καὶ τί θὰ ἔπασχεν οὗτος μανθάνων ὅτι ὁ Βενιαμὶν ἔμεινε δοῦλος ἐν Αἰγύπτῳ. Ἀλλ’ ὁ Ἰούδας τότε, διηγηθεὶς ὑπὸ ποῖον ὅρον ἀφῆκεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ τὸν Βενιαμὶν, ὅτι αὐτὸς ἠγγυήθη περὶ τῆς ζωῆς του καὶ ὅτι ὁ πατήρ των ἤθελεν ἀφεύκτως ἀποθάνει, μὴ βλέπων ἐπιστρέφοντα τὸν Βενιαμίν, προσηνέχθη νὰ μείνῃ αὐτὸς δοῦλος ἀντ’ αὐτοῦ. Τότε ὁ Ἰωσὴφ μὴ δυνάμενος πλέον νὰ κρατήσῃ τὴν συγκίνησίν του, γνωρίζεται μετὰ τῶν ἀδελφῶν του καὶ ἐναγκαλισθεὶς κατεφίλησεν αὐτούς. Ἀποστέλλει δὲ αὐτοὺς μετὰ πλουσίων δώρων πρὸς τὸν πατέρα του καὶ παραγγέλει αὐτῷ νὰ μετοικίσῃ μετὰ τῶν υἱῶν του καὶ πάντων τῶν ὑπαρχόντων του εἰς τὴν Αἴγυπτον, ὅπου θέλει εἶναι εὐτυχὴς παρ’ αὐτῷ. Ἔπεμψε δὲ καὶ ὁ Φαραὼ τὴν χαρὰν τοῦ Ἰωσὴφ συμμεριζόμενος, ἁμάξας εἰς Παλαιστίνην ἵνα μετακομίσωσιν εἰς Αἴγυπτον τὸν γέροντα πατέρα αὐτοῦ μετὰ τῶν ἰδίων. Οὕτω μετῴκησεν ὁ Ἰακὼβ εἰς Αἴγυπτον. Οἱ μετ’ αὐτοῦ δι’ ἐλθόντες ἀνήρχοντο εἰς ψυχὰς ἐν συνόλῳ ἑβδομήκοντα πέντε. Κατώκησαν δὲ εἰς Ῥαμεσῆ. Ὁ Ἰακὼβ υἱοθέτησεν ἐν Αἰγύπτῳ τοὺς δύο υἱοὺς του Ἰωσὴφ Ἐφραὶμ καὶ Μανασσῆν καὶ ἀπέθανε πλήρης ἡμερῶν (περὶ τὸ 2025 ἔτος π. Χ.). Ἐτάφη δὲ κατὰ παραγγελίαν του εἰς Χαναάν. Μετὰ ταῦτα ἀπέθανε καὶ ὁ Ἰωσὴφ ἐν βαθυτάτῳ γήρατι (περὶ τὸ 1970 π. Χ.). Οἱ Ἰσραηλῖται ἐπληθύνθησαν μεγάλως ἐν Αἰγύπτῳ.

 
Ἱερὰ ἱστορία τῆς Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης
ὑπὸ Ἀ. Διομήδους Κυριακοῦ

Ἐκ τοῦ τυπογραφείου «Ἡ Ὀρθοδοξία»
Ἐν Ἀθήναις 1892