Tags

Μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Φαραώ, ὅστις ἐγίνωσκε τὸν Ἰωσήφ, ἤδη ἐπὶ τοῦ ἑπομένου Φαραὼ ἤρχισεν ἡ θέσις τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐν Αἰγύπτῳ νὰ δεινοῦται. Οἱ Αἰγύπτιοι κατεπίεζον μυριοτρόπως αὐτούς, ἐπέθετον δὲ ἐπ’ αὐτοὺς ἀγγαρίας καὶ ἄλλα βαρέα ἔργα, ἵνα καταθλίβουσιν αὐτούς. Ἡ κατάστασις αὕτη διήρκεσεν ἐπὶ μακρὸν χρόνον 1. Ἐπειδὴ δὲ ἐπολλαπλασιάσθησαν οἱ Ἑβραῖοι κατὰ μικρὸν τοσοῦτον, ὥστε νὰ ἐμπνέωσι φόβον τοῖς Αἰγυπτίοις, διέταξεν ὁ Φαραὼ τὰς ἑβραίας μαίας νὰ φονεύωσι τὰ ἄρρενα τέκνα τῶν ἑβραίων γυναικῶν· ἀφοῦ δὲ εἶδεν, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο δὲν ἐτελεσφόρησε, διότι αἱ μαῖαι προσεποιοῦντο ὅτι ἤρχοντο πάντοτε μετὰ τὸν τοκετὸν αὐτῶν, διέταξε νὰ ρίπτονται τὰ ἄρρενα εἰς τὸν ποταμόν. Μία τῶν ἑβραίων τούτων, Ἰωχαβὲδ λεγομένη, γεννήσασα πλῆρες χάριτος ἄρρεν τέκνον καὶ λυπουμένη νὰ ρίψῃ αὐτὸ εἰς τὸν ποταμόν, ἐπειδὴ δὲ δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀποκρύψῃ αὐτὸ ἀπὸ τῶν Αἰγυπτίων, ἀπεφάσισε νὰ ἐνθέσῃ αὐτὸ ἐντὸς πεπισσωμένης θίβεως, καὶ οὕτω νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὸν ποταμόν, ἐλπίζουσα, ὅτι ἠδύνατο ἴσως νὰ σωθῇ. Αἱ ἐλπίδες των ἐπληρώθησαν, διότι ἡ θυγάτηρ τοῦ Φαραώ, ἐλθοῦσα ἵνα λουσθῇ εἰς τὸν Νεῖλον καὶ ἀκούσασα τοὺς κλαυθμυρισμοὺς τοῦ νηπίου διέταξε τὰς δούλας της νὰ ἐξαγάγωσιν αὐτὸ ἀπὸ τοῦ ὕδατος. Ἐκεῖ δὲ πλησίον παρατυχοῦσα ἡ ἀδελφὴ τοῦ νηπίου καὶ παραφυλάττουσα νὰ ἴδη τὴν τύχην τοῦ ἀδελφοῦ της, εἶπεν εἰς τὴν θυγατέρα τοῦ Φαραὼ ὅτι ἄν ἤθελεν, ἠδύνατο νὰ φέρῃ αὐτῇ γυναῖκα τινα, ἵνα θηλάσῃ αὐτό. Ὡς τοιαύτη δ’ ἐκλήθη παρ’ αὐτῆς ἡ μήτηρ τοῦ νηπίου. Τὸ νήπιον τοῦτο ἦτο ὁ Μωϋσῆς. Μωϋσῆν δὲ ὠνόμασαν αὐτὸν ὡς ἀπὸ τῶν ὑδάτων σωθέντα. Τὸ ἔτος τῆς γεννήσεως τοῦ Μωϋσέως εἶναι τὸ 1680 π. Χ. Ὁ Μωϋσῆς ἀνετράφη μὲν ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ βασιλέως διδαχθεὶς πᾶσαν τὴν σοφίαν τῶν Αἰγυπτίων, ἀλλ’ ἡ καρδία του ἔμενε πάντοτε προσκεκολλημένη εἰς τὸ ἔθνος του καὶ τὴν θρησκείαν τῶν πατέρων του. Διὰ τοῦτο ἐλυπεῖτο βλέπων τὰς κατὰ τῶν ὁμογενῶν του καταθλίψεις, ἐνῶ συγχρόνως ἐφοβεῖτο μὴ ἡ ἀληθὴς θρησκεία τῶν πατέρων του διὰ τῆς μετὰ τῶν εἰδωλολατρῶν Αἰγυπτίων ἀναμίξεως τῶν Ἰσραηλιτῶν φθαρῇ καὶ ἀπολεσθῇ. Ἡμέραν τινὰ βλέπων ἑβραῖον ἀνηλεῶς τυπτόμενον ὑπὸ Αἰγυπτίου, ἐφόνευσε τοῦτον· ἵνα μὴ καταδιωχθῇ δέ, ἔφυγεν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου καὶ ἦλθεν εἰς τὴν χώραν Μαδιάμ. Ἐκεῖ δὲ λαβὼν εἰς γυναῖκα τὴν θυγατέρα τοῦ ἱερέως Ἰοθὸρ Σεπφώραν, ἔμεινε παρὰ τῷ πενθερῷ αὐτοῦ βόσκων τὰ ποίμνια αὐτοῦ. Ἐνῶ δὲ εὑρίσκετο ἐκεῖ παρὰ τινι καιομένῃ βάτῳ ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ καλεῖ αὐτὸν νὰ ἀπέλθῃ εἰς Αἰγυπτον καὶ νὰ ἐλευθερώσῃ τοὺς ὁμογενεῖς του. Μόνον διὰ τῆς ἀναχωρήσεως τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου ἠδύναντο καὶ τὰ δεινὰ αὐτῶν νὰ παύσωσι καὶ ἡ ἀληθὴς θρησκεία νὰ σωθῇ ἀμιγὴς καὶ ἄδολος. Ἔρχεται λοιπὸν μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ Ἀαρὼν εἰς Αἴγυπτον καὶ ἀφοῦ ἀνεκοίνωσε τὴν θέλησιν τοῦ Θεοῦ τοῖς ὁμογενέσιν αὐτοῦ, ζητεῖ παρὰ τοῦ Φαραὼ τὴν ἄδειαν νὰ ἀφεθῶσιν ἐλεύθεροι οἱ Ἰσραηλῖται νὰ ἀπέλθωσιν ἐξ Αἰγύπτου, ἵνα ὑπάγωσιν εἰς Χαναὰν τὴν χώραν τῶν πατέρων αὐτῶν. Ἀλλ’ ὁ Φαραὼ οὐ μόνον τὴν αἰτηθεῖσαν ἄδειαν δὲν ἔδωκεν, ἀλλὰ καὶ διέταξε νὰ καταθλίψωσιν ἔτι μᾶλλον τοὺς ἑβραίους. Πολλαὶ ἐπελθοῦσαι ἀπὸ Θεοῦ τιμωρίαι κατ’ αὐτοῦ καὶ τῆς χώρας του (αἱ δέκα πληγαὶ τοῦ Φαραὼ) δὲν ἔπεισαν αὐτὸν νὰ ἐνδώση· ἀλλὰ τελευταία τις τιμωρία ἐφόβισεν αὐτὸν τοσοῦτον, ὥστε εἶδεν, ὅτι ἦτο θέλημα τοῦ Θεοῦ νὰ συγχωρήσῃ εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ ἀναχωρήσωσι. Τότε ἀνεχώρησαν οὗτοι ἐξ Αἰγύπτου (περὶ τὸ 1600 ἔτος π. Χ.) ὅντες περὶ τὰς 600.000 ἀνδρῶν. Μετενόησε μὲν μετὰ ταῦτα ὁ Φαραὼ καὶ κατεδίωξε μετὰ τοῦ στρατοῦ του καὶ ἔφθασε τοὺς Ἰσραηλίτας παρὰ τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν, ἀλλ’ ἐνῷ οὗτοι διῆλθον ταύτην κατὰ θείαν εὐδοκίαν σῶοι καὶ ἀβλαβεῖς ἀβρόχοις ποσίν, ὁ Φαραὼ κατεποντίσθη μετὰ τῶν ἑαυτοῦ ἐντὸς τῶν ὑδάτων αὐτῆς. Μετὰ τὴν διάβασίν των ἐδοξολόγησαν οἱ Ἰσραηλῖται τὸν Θεὸν διὰ τὴν σωτηρίαν των. Ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ Σινᾶ ἐν Ἀραβίᾳ ὅπου ἦλθον οἱ Ἰσραηλῖται ἐτρέφοντο ἐξ ὁρτύγων καὶ ἐκ τοῦ μάννα, τὸ ὁποῖον εὕρισκον καθ’ ἑκάστην πρωΐαν. Ἠνωχλοῦντο δὲ ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων λαῶν καὶ μάλιστα ὑπὸ τῶν Ἀμαληκιτῶν. Ἀλλ’ ὁ κατὰ διαταγὴν τοῦ Μωϋσέως ἐπ’ αὐτοὺς ἐπελθὼν Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ κατετρόπωσεν αὐτούς. Ὁ Θεὸς ηὐλόγει τὰ διαβήματα τοῦ λαοῦ του καὶ ὡδήγει αὐτὸν εἰς τὴν Χαναάν, τὴν χώραν τῶν ἐπαγγελιῶν, ἐφ’ ἧς ποτε ἔμελλε νὰ προέλθη ἡ σωτηρία τοῦ κόσμου.

1. Ἐν Αἰγύπτῳ διέτριψαν τετρακόσια περίπου ἔτη οἱ Ἑβραῖοι (2000 – 1600 π. Χ.)

 
Ἱερὰ ἱστορία τῆς Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης
ὑπὸ Ἀ. Διομήδους Κυριακοῦ

Ἐκ τοῦ τυπογραφείου «Ἡ Ὀρθοδοξία»
Ἐν Ἀθήναις 1892