Tags

Πόσον ἦτο ἀναγκαία ἡ διὰ τῆς μωσαϊκῆς νομοθεσίας ἐξασφάλισις τῆς θρησκείας τοῦ ἀληθοῦς Θεοῦ παρὰ τῷ Ἰσραηλιτικῷ λαῷ ἀπεδείχθη ταχέως, ἐνῷ ἀκόμη ὁ λαὸς ἵστατο ὑπὸ τὸ ὄρος τοῦ Σινᾶ, ὅθεν περιεμένετο ὁ Μωϋσῆς νὰ κατέλθῃ ἵνα δώσῃ τὸν νόμον. Ἐπειδὴ δηλαδὴ ἐβράδυνεν ὀλίγον, ὁ λαός, ὅστις ἕνεκα τῆς ἐν τῇ εἰδωλολατρικῇ Αἰγύπτῳ, μακροχρονίου διατριβῆς του, ἔρρεπεν εἰς τὴν εἰδωλολατρείαν, ἠνάγκασε τὸν Ἀαρὼν νὰ κατασκευάσῃ ἐκ τῶν χρυσῶν ἐνωτίων τῶν γυναικῶν καὶ θυγατέρων χρυσοῦν μόσχον, ἵνα λατρεύωσιν αὐτὸν ὡς τὸν Θεὸν αὐτῶν! Ὁ Μωϋσῆς καταβαίνων ἀπὸ τοῦ ὅρους ὅπου ἔλαβε παρὰ Θεοῦ τὸν νόμον καὶ ἰδὼν τὰ τελεσθέντα, τοσοῦτον ἠγανάκτησεν, ὥστε ρίψας τὰς πρώτας πλάκας, ἐν αἷς εἶχον ἐγχαραχθῆ αἱ δέκα ἐντολαί, ἔθραυσεν αὐτὰς ἀντ’ αὐτῶν δὲ παρέδωκεν αὐτοῖς ἔπειτα νέας. Ἐτιμώρησε δὲ λίαν αὐστηρῶς διὰ τῶν Λευϊτῶν τοὺς πρωταιτίους. Οἱ Ἰσραηλῖται ἀπὸ τοῦ Σινᾶ ἐπορεύθησαν εἰς τὴν ἔρημον Χαρὰν εἰς Κάδης, ἀφ’ ὅπου δὲ ἦτο μακρὰν ἡ Χαναάν, εἰς ἥν ὡδηγοῦντο ὑπὸ τοῦ Μωϋσέως. Ὁ Μωϋσῆς ἔπεμψε τότε δώδεκα ἄνδρας εἰς Χαναάν, ἵνα κατοπτεύσωσι τὴν χώραν, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦτο ὁ Ἰησοῦς τοῦ Ναυὴ καὶ ὁ Χάλεβ. Οἱ ἄνδρες οὗτοι εὗρον τὴν χώραν εὐφορωτάτην, ἀλλ’ οἱ πλεῖστοι αὐτῶν (ἐξαιρουμένων δηλαδὴ τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυὴ καὶ τοῦ Χάλεβ) ἐπτοήθησαν τοσοῦτον ἐκ τῆς θέας τῶν ἰσχυρῶν πόλεων καὶ τῆς ἰσχύος ἐν γένει τῶν κατοίκων αὐτῆς, ὥστε ἐπιτρέψαντες ἐνέπλησαν φόβου τὸν λαόν καὶ ἀπεθάρρυναν αὐτὸν τοσοῦτον, ὥστε ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐπιχειρισθῇ τότε ἡ εἰσβολὴ εἰς τὴν χώραν. Πάντες ἐδειλίασαν, ἐγκατέλιπε δὲ αὐτοὺς ἡ ἐπὶ τὸν Θεὸν πεποίθησις. Ἔκτοτε στραφεὶς πάλιν πρὸς τὴν ἔρημον τῆς Ἀραβίας, περιεπλανήθη ὁ λαὸς ἐν αὐτῇ ἐπὶ 37 ὅλα ἔτη. Ὁ λαὸς δὲ ἤρχισε νὰ μετανοῇ, διότι ἀφῆκε τὴν Αἴγυπτον, ἢς τὰ δεινὰ ἐλησμόνησε ταχέως καὶ ἐζήτει νὰ ὁδηγήσωσιν πάλιν ἐκεῖ, προτιμῶν τὴν ἐκεῖ δουλείαν τῆς ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐν τῷ μέσῳ ἐχθρῶν πλάνης. Συνέβησαν δὲ καὶ στάσεις κατὰ τοῦ Μωϋσέως, ὧν προΐστατο ὁ Κορέ, ὁ Δαθὰν καὶ ὁ Ἀβειρῶν, οἵτινες ὅμως ἐτιμωρήθησαν παρὰ Θεοῦ διὰ θανάτου. Ὅλος δὲ ὁ λαὸς πλανώμενος ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐν τῷ μέσῳ μυρίων κακουχιῶν καὶ δεινῶν ἐτιμωρεῖτο διὰ τὴν ὀλιγοπιστίαν αὐτοῦ. Τελευταῖον ἐπανῆλθον εἰς Κάδης. Ἐκεῖ δὲ ἀπέθανεν ὁ Ἀαρών. Εἰς τὸν τάφον ἠκολούθησεν αὐτὸν ταχέως καὶ ὁ Μωϋσῆς, ἀποθανὼν ἐπὶ τοῦ ὅρους Ναυαῦ, ἀφ’ ὅπου ἠδυνήθη νὰ ἴδῃ τὴν περιπόθητον γῆν Χαναάν (περὶ τὸ 1560 π. Χ.). Μικρὸν πρὸ τοῦ θανάτου αὐτοῦ ἐπέτρεψε ταῖς φυλαῖς Γὰδ καὶ Ῥουβὴν καὶ τῷ ἡμίσει τῆς φυλῆς Μανασσῆ νὰ ἐγκατασταθῶσι πέραν τοῦ Ἰορδάνου, πρὶν φθάσωσι καὶ αὐτοὶ εἰς Χαναάν. Οἱ τελευταῖοι λόγοι τοῦ μεγάλου προφήτου καὶ νομοθέτου τῶν Ἑβραίων ἦσαν ἀνάμνησις τῶν εὐεργεσιῶν, ἃς ἔλαβον παρὰ Θεοῦ, ὑπόμνησις ἐκ νέου τῆς ὅλης νομοθεσίας ἣν αὐτοῖς ἔδωκε καὶ προτροπὴ πρὸς τήρησιν τῆς νομοθεσίας ταύτης 1.

1. Εἰς τὸν Μωϋσῆν ἀποδίδεται ἡ συγγραφὴ τῶν πέντε πρώτων βιβλίων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἐν οἷς περιέχεται ἡ ἀρχαιοτάτη ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους καὶ ἡ τοῦ ἱσραηλιτικοῦ λαοῦ μέχρι τοῦ θανάτου τοῦ Μωϋσέως.

 
Ἱερὰ ἱστορία τῆς Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης
ὑπὸ Ἀ. Διομήδους Κυριακοῦ

Ἐκ τοῦ τυπογραφείου «Ἡ Ὀρθοδοξία»
Ἐν Ἀθήναις 1892