Tags

Εἶναι ὅμως ἄξιον πολλῆς προσοχῆς, ὅτι ὁ ἱερὸς ὅμιλος τοῦ Κυρίου μετὰ τῶν μαθητῶν πρὶν ἐγκαταλείψουν τὴν αἴθουσαν τοῦ Δείπνου «ὕμνησαν», δηλαδὴ ἔψαλαν ὅλοι μαζῆ ἕνα ὕμνον. Δὲν εἶναι γνωστὸν ποῖον ὕμνον ἔψαλαν. Εἶναι πολὺ πιθανόν, ὅτι ἔψαλαν κάποιον ἀπὸ τοὺς ψαλμούς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐν χρήσει κατὰ τὰς ἀκολουθίας ποὺ ἐγίνοντο εἰς τὸν Ναόν. Ἐὰν ὅμως εἶναι ζήτημα μᾶλλον περιεργείας τὸ ποῖον ὕμνον ἀνέπεμψαν εἰς τὸν Θεόν, εἶναι ὅμως διδακτικώτατον, ὅτι τὸ δεῖπνον ἔκλεισε μὲ ὕμνον δοξολογίας καὶ εὐχαριστίας πρὸς τὸν οὐράνιον Πατέρα. Καὶ διδασκόμεθα ἀπὸ αὐτό, ὅτι πάντοτε μέν, ἰδιαιτέρως ὅμως ὅταν μεταλαμβάνωμεν τῶν δωρεῶν τοῦ Θεοῦ, πρέπει νὰ Τὸν δοξολογοῦμεν καὶ νὰ Τὸν εὐχαριστοῦμεν διὰ τὰ ἀγαθὰ ποὺ μᾶς παρέχει. Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ἰδιαιτέρως τονίζει τὴν ἀλήθειαν αὐτήν. «Ἂς ἀκούουν, λέγει, καὶ ἂς μανθάνουν ὅσοι ὡσὰν χοῖροι τρώγουν καί, ἀφοῦ χορτάσουν καὶ μεθύσουν ἀπὸ τὴν πολυφαγίαν καὶ πολυποσίαν, σηκώνονται ἀπὸ τὸ αἰσθητὸν τραπέζι καὶ τὸ λακτίζουν καὶ τὸ κλωτσοῦν, ὅτι πρέπει νὰ εὐχαριστοῦν τὸν Θεὸν διὰ τὰ ἀγαθὰ ποὺ τοὺς ἐχάρισε καὶ νὰ τελειώνουν τὸ φαγητόν των μὲ ὕμνους. Ἀλλὰ ἀκούσατε ἀκόμη καὶ ὅσοι εἶσθε βιαστικοὶ καὶ βιάζεσθε νὰ ἐξέλθετε ἀπὸ τὸν Ναὸν καὶ δὲν περιμένετε νὰ ἀκούσετε καὶ τὴν τελευταίαν εὐχαριστήριον εὐχήν, ποὺ ἀπευθύνει ὁ λειτουργὸς πρὸς τὸν Θεὸν ἔπειτα ἀπὸ τὴν θείαν Κοινωνίαν. Διότι αὐτὴ ἡ τράπεζα ἡ αἰσθητὴ εἶναι σύμβολον ἐκείνης. Ὁ Κύριος ηὐχαρίστησε καὶ ὕμνησε τὸν Θεὸν καὶ προτοῦ τοὺς παραδώσῃ τὸ μυστήριον, διὰ νὰ μᾶς διδάξῃ, ὅτι καὶ ἡμεῖς πρέπει νὰ Τὸν εὐχαριστῶμεν. Ἀλλὰ ηὐχαρίστησε καὶ ὕμνησε καὶ μετὰ τὴν παράδοσιν διὰ νὰ μᾶς μάθῃ, ὅτι καὶ ἡμεῖς ἔτσι πρέπει νὰ κάμνωμεν». Ἡ θερμὴ πρὸς τὸν Θεὸν εὐχαριστία ἔπειτα ἀπὸ τὴν γεῦσιν τῆς τροφῆς, ἀλλὰ καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἀπόλαυσιν τῆς ὁποιασδήποτε δωρεᾶς τοῦ Θεοῦ ἀποδεικνύει, ὅτι ὁ εὐχαριστῶν ἔχει καρδίαν εὐγνώμονα καὶ εὐγενῆ καὶ ἀνώτερα αἰσθήματα, εἶναι δὲ ἄξιος τῶν εὐεργεσιῶν, τὰς ὁποίας πλουσιοπαρόχως μᾶς χορηγεῖ ὁ Θεός. Μὴ παραλείπωμεν λοιπὸν ποτὲ τὴν πρὸς τὸν Θεὸν εὐχαριστίαν. Καὶ καθῆκον μας εἶναι αὐτό, ἀλλὰ καὶ συμφέρον μέγα.

Ἀλλ’ ὁ Κύριος τὴν ὥραν τῆς διαδρομῆς πρὸς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν δὲν τὴν ἀφίνει νὰ περάσῃ ἀνεκμετάλλευτος. Τὴν χρησιμοποιεῖ διὰ νὰ προετοιμάσῃ τοὺς μαθητάς του. Τὰ ὅσα βεβαίως θὰ τοὺς εἴπῃ δὲν θὰ εἶναι εὐχάριστα δι’ αὐτούς. Ὅμως θὰ τοὺς τὰ εἴπῃ. Πρέπει καὶ ἐκεῖνοι νὰ προετοιμασθοῦν διὰ τὰς δυσκόλους ὥρας, αἱ ὁποῖαι τοὺς περιμένουν. Τί λοιπὸν τοὺς προλέγει;

 
Τὰ Πάθη τὰ Σεπτά
ὑπὸ Ἀρχιμ. Γεωργίου Ἰ. Δημοπούλου

Ἀδελφότης Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ»
Ἔκδοσις τετάρτη
Ἀθῆναι 1980