Tags

,

Κείμενον

1 Κρῖνόν με, Κύριε, ὅτι ἐγὼ ἐν ἀκακίᾳ μου ἐπορεύθην, καὶ ἐπὶ τῷ Κυρίῳ ἐλπίζων οὐ μὴ ἀσθενήσω.
2 Δοκίμασόν με, Κύριε, καὶ πείρασόν με, πύρωσον τοὺς νεφρούς μου καὶ τὴν καρδίαν μου.
3 Ὅτι τὸ ἔλεός σου κατέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μού ἐστι, καὶ εὐηρέστησα ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου.
4 Οὐκ ἐκάθισα μετὰ συνεδρίου ματαιότητος καὶ μετὰ παρανομούντων οὐ μὴ εἰσέλθω·
5 ἐμίσησα ἐκκλησίαν πονηρευομένων καὶ μετὰ ἀσεβῶν οὐ μὴ καθίσω.
6 Νίψομαι ἐν ἀθῴοις τὰς χεῖράς μου καὶ κυκλώσω τὸ θυσιαστήριόν σου, Κύριε,
7 τοῦ ἀκοῦσαί με φωνῆς αἰνέσεως καὶ διηγήσασθαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου.
8 Κύριε, ἠγάπησα εὐπρέπειαν οἴκου σου καὶ τόπον σκηνώματος δόξης σου.
9 Μὴ συναπολέσῃς μετὰ ἀσεβῶν τὴν ψυχήν μου καὶ μετὰ ἀνδρῶν αἱμάτων τὴν ζωήν μου,
10 ὧν ἐν χερσὶν ἀνομίαι, ἡ δεξιὰ αὐτῶν ἐπλήσθη δώρων.
11 Ἐγὼ δὲ ἐν ἀκακίᾳ μου ἐπορεύθην· λύτρωσαί με καὶ ἐλέησόν με.
12 Ὁ πούς μου ἔστη ἐν εὐθύτητι· ἐν ἐκκλησίαις εὐλογήσω σε, Κύριε.

 
Ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοσις

1 Γενοῦ κριτής μου, Κύριε, καὶ ἀπόδος δικαιοσύνην εἰς ἐμέ. Ζητῶ τοῦτο ἀπὸ Σέ, διότι προσεπάθησα νὰ πολιτεύωμαι μὲ ἁπλότητα καὶ ἀγαθότητα ψυχῆς καὶ δι’ αὐτὸ αἱ ἐλπίδες, ποὺ ἐστήριξα εἰς τὸν Κύριον, δὲν θὰ διαψευσθοῦν καὶ δὲν θὰ καταντήσω εἰς ἀδυναμίαν ἔναντι τῶν ἐχθρῶν μου.
2 Ὑπόβαλέ με, Κύριε, εἰς τὴν δοκιμασίαν τῶν θλίψεων, καὶ πείρασόν με μὲ τοὺς βαρυτέρους πειρασμούς, διὰ τῶν ὁποίων ἐπειράσθησαν οἱ ἐκλεκτοί σου καὶ δόκιμοι ἄνδρες, ἐξέτασε τὸ ἐσωτερικόν μου καὶ τὴν καρδίαν μου σὰν μέσα εἰς κάμινον καὶ φωτιὰν δοκιμάζων αὐτά.
3 Ζητῶ μετὰ παρρησίας τὴν δοκιμασίαν καὶ ἐξέτασίν σου αὐτήν, διότι ἔχω διαρκῶς πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν μου τὸ ἔλεός σου, τὸ ὁποῖον ἐκχύνεις πλούσιον εἰς τοὺς ἐλπίζοντας εἰς σέ, καὶ δι’ αὐτὸ εὐηρέστησα εἰς σὲ συμμορφωθεὶς πρὸς τὴν ἀλήθειάν σου.
4 Δὲν ἔλαβα μέρος εἰς συνέδρια καὶ συσκέψεις ἀνθρώπων ἀρεσκομένων εἰς τὴν ματαιότητα καὶ τὸ ψεῦδος, καὶ δὲν θὰ εἰσέλθω μαζὶ μὲ παρανομοῦντας διὰ νὰ συσκεφθῶ καὶ συνεργασθῶ μὲ αὐτούς.
5 Ἐμίσησα ἀπὸ καρδίας πᾶσαν σύναξιν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι σχεδιάζουν καὶ μηχανεύονται ἔργα πονηρά, καὶ δὲν θὰ καθίσω ποτὲ μὲ ἀσεβεῖς ἀνθρώπους συναποτελῶν μέλος τῆς συντροφίας των.
6 Θὰ νίψω μαζὶ μὲ τοὺς ἀθῴους τὰς χεῖρας μου εἰς δήλωσιν τῆς ἁγνότητος καὶ καθαρότητος αὐτῶν ἀπὸ πάσης ἀδικίας, καὶ θὰ ἀκολουθήσω, Κύριε, εὐλαβῶς τὴν λιτανευτικὴν πομπὴν τῶν ἱερέων γύρω ἀπὸ τὸ θυσιαστήριόν σου,
7 διὰ νὰ ἀκούσω τὴν φωνὴν τῶν ὑμνούντων σε καὶ δοξολογούντων λευϊτῶν, ἀλλὰ καὶ νὰ διηγηθῶ καὶ ἐγὼ ὅλα τὰ θαυμαστά σου ἔργα καὶ νὰ συνενώσω καὶ τὴν ἰδικήν μου φωνὴν πρὸς αἶνον τῆς δόξης σου.
8 Κύριε, ἐπόθησα μὲ ὅλην τὴν ψυχήν μου νὰ εὐπρεπίζω καὶ νὰ κατακοσμῶ τὸν οἶκον σου καὶ τὸν τόπον τὸν ἱερόν, εἰς τὸν ὁποῖον κατασκηνώνει ἐν σχήματι φωτεινῆς καὶ ἐκθαμβωτικῆς νεφέλης ἡ δόξα σου ἡ πληροῦσα αὐτὸν λαμπρότητος.
9 Ἀφοῦ λοιπὸν αὐτὸς ὁ ἱερὸς πόθος καταφλέγει τὴν καρδίαν μου, μὴ συγκαταστρέψῃς μετ’ ἀνθρώπων, ποὺ δὲν σὲ σέβονται, τὴν εὐλαβουμένην καὶ σεβομένην σε ψυχήν μου, καὶ μὴ ἐξαφανίσῃς τὴν ζωήν μου μετ’ ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι ἀρέσκονται εἰς τοὺς φόνους καὶ ἔχουν αἱμοβόρα αἰσθήματα.
10 Εἰς τὰς χεῖρας των αὐτοὶ ἔχουν ἀνομίας καὶ ἐγκλήματα πολλά, καὶ ἡ δεξιά των χεὶρ εἶναι γεμάτη ἀπὸ δῶρα, τὰ ὁποῖα χωρὶς καμμίαν τύψιν ἐλάμβανον ἑκάστοτε, διὰ νὰ στραγγαλίσουν τὸ δίκαιον καὶ καταδικάσουν τὸν ἀθῷον.
11 Ἀντιθέτως ἐγὼ ἐπολιτεύθην καὶ συμπεριεφέρθην χωρὶς πονηρίαν καὶ μὲ τὴν συνήθη μου εὐθύτητα καὶ καλωσύνην. Γλύτωσέ με, Κύριε, ἀπὸ τὰς πονηρίας καὶ τοὺς δόλους των, καὶ δεῖξε πρὸς ἐμὲ τὸ ἔλεός σου.
12 Οἱ πόδες μου δὲν ἐβγῆκαν οὔτε σπιθαμὴν ἔξω ἀπὸ τὴν εὐθεῖαν ὁδόν, ἀλλ’ ἐστάθησαν μακρὰν ἀπὸ κάθε σκολιότητα καὶ πονηρίαν εἰς τὸν εὐθὺν δρόμον τοῦ θελήματός σου. Δι’ αὐτὸ ἐλεούμενος ἀπὸ σὲ θὰ σὲ εὐλογῶ καὶ θὰ σὲ δοξολογῶ, Κύριε, ἐν μέσῳ συνάξεων πολυπληθῶν.

 
Τὸ Ψαλτήριον
τοῦ Προφήτου καὶ Βασιλέως Δαυΐδ,
μετὰ συντόμου ἑρμηνείας
ὑπὸ Παν. Ν. Τρεμπέλα

Ἀδελφότης Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ»
Ἔκδοσις εἰκοστὴ ὀγδόη
Ἀθῆναι 2009