Tags

«Προάξω ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν». Διατί ὅμως εἰς τὴν Γαλιλαίαν νὰ περιμένῃ ὁ Κύριος τοὺς μαθητάς μετὰ τὴν ἀνάστασίν του; Ἐφ’ ὅσον ἐκεῖ, εἰς τὴν Ἰουδαίαν, εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα εὑρίσκοντο οἱ μαθηταί, δὲν ἦτο φυσικώτερον ἐκεῖ νὰ τοὺς ἴδῃ; «Πάντα ἐν σοφίᾳ» ἐργάζεται τὰ ἔργα του ὁ Κύριος. Ἔκαμε βέβαια καὶ ὡρισμένας ἐμφανίσεις εἰς τὴν Ἰουδαίαν κατὰ τὰς πρώτα κυρίως ἡμέρας τῆς ἀναστάσεώς του. Ἐφανερώθη εἰς τὰς μυροφόρους καὶ εἰς μεμονωμένους μαθητάς, ἢ εἰς μικροὺς ὁμίλους μαθητῶν. Ἐφανερώθη δὶς καὶ εἰς ὅλους κατ’ αὐτὴν τῆς ἀναστάσεώς του τὴν ἡμέραν καὶ μεθ’ ἡμέρας ὀκτώ ἀλλὰ αἱ συναντήσεις αὐταὶ ἦσαν μᾶλλον σύντομοι. Οἱ μαθηταὶ ὅμως ἐχρειάζοντο μακρὰς ἐπικοινωνίας, διὰ νὰ κατανοήσουν ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ τοὺς μετέδιδε. Τοιαῦται ὅμως ἐπικοινωνίαι ἐμφανεῖς καὶ μακραὶ ἦσαν κατ’ ἐξοχὴν ἐπικίνδυνοι διὰ τοὺς μαθητάς, οἱ ὁποῖοι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐξετίθεντο εἰς τὸ ἄσβεστον μῖσος τῶν ἐχθρῶν των καὶ ἐχθρῶν τοῦ Θείου των Διδασκάλου. Δὲν θέλει ὅμως ὁ Διδάσκαλος νὰ ἐκθέσῃ εἰς κίνδυνον τοὺς μαθητάς. Θέλει νὰ εὑρίσκωνται ἐν ἀσφαλείᾳ. Καὶ ἡ Γαλιλαία ὡς ἐπαρχία μακρὰν εὑρισκομένη τῆς πρωτευούσης, ὅπου ἥδρευον αἱ ἀρχαὶ καὶ τὸ Συνέδριον, παρεῖχε κάποιαν ἀσφάλειαν. Βεβαίως ἀργότερον οἱ μαθηταὶ θὰ διατρέξουν κινδύνους. Θὰ ἀρχίσουν τὸ ἔργον των ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα· θὰ ἀντιμετωπίσουν τοὺς ἄρχοντας· θὰ δεχθοῦν φυλακίσεις καὶ κακώσεις. Τότε ὅμως θὰ εἶναι ἄλλη ἐποχή. Τότε θὰ εἶναι μαζῆ των ὁ Παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ ὁποῖον θὰ τοὺς στηρίζῃ καὶ θὰ τοὺς ἐνισχύῃ καὶ θὰ τοὺς δίδῃ ἀνδρείαν καὶ θάρρος ἐξαιρετικόν. Πόσον ἀγαπᾷ λοιπὸν τοὺς μαθητὰς ὁ Διδάσκαλος! Καὶ ποίαν πατρικὴν πρόνοιαν λαμβάνει περὶ αὐτῶν! Ἂς εἶναι καὶ τοῦτο δίδαγμα διὰ τὸν καθένα μας. Νὰ εἴμεθα πρόθυμοι εἰς θυσίας χάριν τῶν ἄλλων. Νὰ μὴ προτιμῶμεν τὴν ἰδικήν μας διευκόλυνσιν, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἄλλου τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν εὐκολίαν.

Μία τοιαύτη ἐνέργεια ποῖος ἀμφιβάλλει, ὅτι θὰ γίνῃ ἀφορμὴ νὰ ἐκχυθῇ ἐπάνω μας πλουσία ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ;

 
Τὰ Πάθη τὰ Σεπτά
ὑπὸ Ἀρχιμ. Γεωργίου Ἰ. Δημοπούλου

Ἀδελφότης Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ»
Ἔκδοσις τετάρτη
Ἀθῆναι 1980